خبرگزاری مهر، گروه استانها؛ شمیم علاالدینی: اگر تا چند سال پیش ضعف آنتندهی تلفن همراه صرفاً یک مشکل ارتباطی محسوب میشد، امروز این مسئله مستقیماً با کیفیت زندگی، امنیت، اقتصاد و حتی سلامت شهروندان گره خورده است، از دریافت پیامکهای بانکی و استفاده از خدمات دولت الکترونیک گرفته تا درخواست خودرو، آموزش مجازی، خرید اینترنتی و تماس با اورژانس، همه به یک زیرساخت مشترک وابستهاند؛ پوشش پایدار شبکه تلفن همراه.
با این حال، در محله «روحافزای» دماوند، آنطور که ساکنان میگویند، این زیرساخت هنوز به شکل مطلوب وجود ندارد. برخی از آنها میگویند داخل منازل عملاً آنتنی وجود ندارد و برای برقراری یک تماس یا اتصال به اینترنت باید به خیابان اصلی یا نقاط مرتفعتر بروند.
این وضعیت تنها به دشواری تماسهای روزمره محدود نمیشود. در شرایط اضطراری، ضعف پوشش تلفن همراه میتواند زمان دسترسی به خدمات امدادی را افزایش دهد؛ موضوعی که کارشناسان ارتباطات از آن به عنوان یکی از شاخصهای مهم تابآوری شهری یاد میکنند.
خبرنگار مهر حدود ۲۰ روز پیش و در گزارش خبری با عنوان « اختلال موبایل در قلب دماوند؛ چرا تلفن همراه ساکنان روحافزا آنتن ندارد» کوشید تا به این معضل در شمال شرق استان تهران بپردازد، ولی این معضل همچنان وجود دارد و بررسیهای میدانی و نقشههای پوشش شبکه نشان میدهد اگرچه بخش عمده شهر دماوند تحت پوشش اپراتورهای تلفن همراه قرار دارد، اما به دلیل توپوگرافی منطقه، اختلاف ارتفاع، تراکم ساختوساز یا فاصله از سایتهای مخابراتی، نقاطی با پوشش ضعیف یا ناپایدار همچنان وجود دارند.
اما آنچه پرونده روحافزا را از بسیاری نقاط مشابه متمایز میکند، این است که به گفته مسئولان، راهکار فنی برای رفع مشکل شناسایی شده، اما اجرای آن به دلیل اختلاف بر سر محل استقرار دکل مخابراتی به نتیجه نرسیده است.
در چنین پروژههایی، انتخاب محل نصب تنها یک تصمیم عمرانی نیست، ارتفاع مناسب، شعاع پوشش، دسترسی به برق، مسائل ایمنی، حریم اماکن عمومی، رضایت مالکان و تأثیر بر بافت شهری همگی در تصمیم نهایی نقش دارند. گاهی جابهجایی چند ده متر، میتواند کیفیت پوشش یک محله را بهطور کامل تغییر دهد.
همین موضوع باعث شده پروژههایی که از نظر فنی قابل اجرا هستند، در مرحله توافقهای محلی متوقف شوند؛ اتفاقی که در بسیاری از شهرهای کشور نیز سابقه داشته است.
فرماندار دماوند: محل پیشنهادی کارشناسان باید در اختیار پروژه قرار گیرد
اختلاف میان مسئولان شهرستان و هیئت امنای حسینیه روحافزا بر سر محل نصب یک دکل مخابراتی، همچنان مانع رفع مشکل آنتندهی تلفن همراه در این محله شده است؛ مشکلی که به گفته مسئولان، بدون توافق بر سر محل استقرار دکل، راهکار جایگزین مؤثری برای آن وجود ندارد.
اسماعیل حیدریآزاد، فرماندار دماوند، با اشاره به پیگیریهای انجامشده برای حل این مشکل، به خبرنگار مهر گفت: کارشناسان شرکتهای ارتباطی پس از بررسیهای فنی، حیاط حسینیه روحافزا را مناسبترین و مؤثرترین محل برای نصب دکل مخابراتی تشخیص دادهاند.
به گفته او، هیئت امنای حسینیه پیشنهاد کردهاند دکل در بخش دیگری از محدوده حسینیه نصب شود، اما کارشناسان اعلام کردهاند آن محل از نظر فنی قادر به تأمین پوشش مورد نیاز منطقه نیست و مشکل آنتندهی را برطرف نخواهد کرد.
فرماندار دماوند تأکید کرد: بر اساس نظر کارشناسان، اگر امکان نصب دکل در محل پیشنهادی فراهم نشود، در محدوده روحافزا نقطه دیگری وجود ندارد که بتواند پوشش ارتباطی مطلوب برای این محله ایجاد کند.
او همچنین با اشاره به کاربری عمومی حسینیه گفت: این مکان متعلق به عموم مردم است و باید در تصمیمگیریها، منافع عمومی و رفاه ساکنان منطقه در اولویت قرار گیرد.
عضو هیئت امنا حسینیه روح افزا: چرا بدون توضیح مکان جانمایی شده استقرار دکل تغییر کرد؟
از سویی دیگر حسن همتی، عضو هیئت امنای حسینیه روحافزا، به خبرنگار مهر میگوید: هیئت امنا با اصل نصب دکل مخابراتی مخالفتی ندارد، اما اختلاف بر سر محل استقرار آن است.
به گفته او، کارشناسان در ابتدا محدوده جنوبی امامزاده را برای نصب دکل مناسب اعلام کردند، اما حدود دو هفته بعد نظر خود را تغییر دادند و محل دیگری را پیشنهاد کردند، بدون آنکه توضیح روشنی درباره علت این تغییر ارائه شود.
او افزود: هیئت امنا همان محل اولیه را پذیرفته بود و حتی موضوع اجاره سالانه نیز محل اختلاف نبوده است.
همتی تأکید کرد: انتظار هیئت امنا این است که مسئولان دلیل تغییر جانمایی را بهصورت شفاف اعلام کنند، زیرا به اعتقاد آنها، مسئله اصلی نه مخالفت با اجرای پروژه، بلکه ابهام درباره تغییر نظر کارشناسی است.
گره آنتندهی روحافزا به اختلاف بر سر یک دکل
در سالهای اخیر وزارت ارتباطات و سازمان تنظیم مقررات بارها اعلام کردهاند که توسعه پوشش ارتباطی، بهویژه در نقاط فاقد آنتن یا دارای پوشش ضعیف، یکی از اولویتهای شبکه ارتباطی کشور است، حتی مقرراتی نیز برای الزام اپراتورها به انجام تعهدات پوششی و پیشبینی جریمه در صورت عمل نکردن به این تعهدات وجود دارد.
با این حال، کارشناسان معتقدند توسعه شبکه صرفاً به سرمایهگذاری اپراتورها وابسته نیست و همکاری دستگاههای اجرایی، شهرداریها، مالکان زمین، نهادهای محلی و ساکنان نیز نقش تعیینکنندهای در اجرای پروژهها دارد.
اکنون مطالبه اصلی ساکنان روحافزا، صرفاً نصب یک دکل نیست؛ آنها خواهان پایان یافتن بلاتکلیفی هستند. از نگاه شهروندان، مهم نیست تجهیزات در کدام نقطه نصب میشود؛ آنچه اهمیت دارد این است که پس از سالها انتظار، بتوانند بدون خروج از خانه یک تماس تلفنی برقرار کنند یا از خدمات اینترنتی استفاده کنند.
پرونده روحافزا در واقع نمونهای از چالشی است که بسیاری از شهرهای در حال توسعه با آن روبهرو هستند؛ جایی که توسعه زیرساختهای ارتباطی دیگر یک پروژه فنی صرف نیست، بلکه به آزمونی برای هماهنگی میان دستگاههای اجرایی، نهادهای محلی و جامعه تبدیل شده است.
تا زمانی که این هماهنگی شکل نگیرد، ممکن است فاصله میان «وجود تجهیزات» و «دسترسی واقعی شهروندان به ارتباط پایدار» همچنان پابرجا بماند.
نظر شما